Kunnen we ons voorstellen hoe lichamen die anders zijn dan de onze de wereld oppikken?
In campfire nemen Bosse Provoost & Ezra Veldhuis ons mee op scène, waar we worden ondergedompeld in een bad van geluid en licht.
We luisteren mee naar een gesprek dat plaatsvindt onder een vreemd gesternte, en doorkruisen verschillende omgevingen – of is het steeds dezelfde ruimte, maar telkens anders doorleefd?
Tussen het blikveld van een garnaal, de ronddwalende armen van een octopus en de binnenkant van een baarmoeder opent zich een veld van perspectieven. Eeuwenoude dierenschilderingen, afvurende synapsen en out of body experiences passeren als pogingen om te denken voorbij het menselijke bewustzijn.
Kunnen we ons voorstellen hoe lichamen die anders zijn dan de onze de wereld oppikken?
“Liggend op mijn rug is de waarneming anders en concentratie iets anders, iets dat met meer overgave gebeurt, maar ook dicht tegen slapen aanzit. Met alle zintuigen in een horizontale lijn is de ervaring van de ruimte anders, en dus ook die van het werk. Alles is tegelijk net iets meer werk én net gemakkelijker.” - Theaterkrant
ENG
In campfire, Bosse Provoost & Ezra Veldhuis take us onto the stage, where we find ourselves immersed in a bath of sound and light.
We listen in on a conversation taking place beneath a strange constellation, and traverse various environments – or is it always the same space, yet experienced differently each time?
Between the field of vision of a shrimp, the wandering arms of an octopus and the interior of a womb, a field of perspectives opens up. Ancient animal paintings, firing synapses and out-of-body experiences pass by as attempts to think beyond human consciousness.
Can we imagine how bodies different from our own perceive the world?
+ 1 
Hoe belangrijk is zorg in jullie kunstvorm?
We ambiëren zeker een soort zorg, hoewel we dat niet het makkelijkste woord vinden om te gebruiken.
"Care doet ons aan een soort voorzichtigheid en zachtaardigheid denken, terwijl we soms ook wel op zoek zijn naar frictie of naar (tijdelijke) desoriëntatie… Dat gezegd zijnde, we proberen in ons werk altijd een soort ‘zone’ te creëren van zintuiglijke onder- en overprikkeling. Als het goed gaat, kom je in ons werk in een soort meditatieve staat terecht, die wel wat gemeen heeft met raven, bergwandelen, religieuze praktijken en psychedelische ervaringen. De kunst waar we zelf naar op zoek zijn als toeschouwers, brengt ons ook in zo’n quasi-meditatieve staat: de spirituele jazz van Pharoah Sanders, de lichtinstallaties van James Turrell, de poëzie van Inger Christensen… Er wordt best veel gesproken over een spirituele leegte die mensen ervaren in ons tijdsgewricht. Voor ons zit daar een heel groot deel van de care die kunst kan bieden: ongewone, betekenisgevende ervaringen!" - Bosse en Ezra
PRAKTISCH
- Duur: 70 min
- In de 15:00 performance is de voertaal Engels, in de 17:00 en 20:00 is de voertaal Nederlands.
- In the 15:00 performance the spoken language is English, in the 17:00 and 20:00 performance it is Dutch.
Credits
