Tonight, is for dancing. Tonight, we’ll be dancing.
Door de eeuwen heen werd het bewegen van menigten op straat vaak als verdacht gezien. De geschiedenis van ‘danswoedes’ laat zien hoe uitzinnige dansuitbarstingen, oncontroleerbare bewegingen en massale dansende menigten dagen- of zelfs maandenlang konden aanhouden. Van de middeleeuwen tot de moderne tijd probeerden mensen deze dansmanieën te verklaren – van bezeten te zijn door kwade geesten en heiligenvloeken tot medische diagnoses zoals hysterie. Omdat de dans zich als een kettingreactie verspreidde, werd het zelfs gezien als een besmettelijke ‘ziekte’. Maar achter deze chaotische uitbarstingen zat misschien een diepere reden: een lichaam dat zich bevrijdt van stress, armoede en crises, een lichaam dat zich verzet door te dansen.
In The Dancing Public wekt Mette Ingvartsen deze collectieve dansmomenten tot leven. In haar energieke solo-performance onderzoekt ze hoe beweging en extase samenkomen na een tijd van isolatie. Met een explosie van onstuitbare dans, opzwepende muziek en een ritmische mix van woorden en zang, vraagt ze zich af:
Kan dans onze samenleving opschudden?
Waarom voelen we vandaag de drang om te bewegen en los te breken?
Zijn we klaar om weer voluit te leven?
… De hemel zal dansen
De maan zal dansen
De planeten zullen dansen
De sterren zullen dansen…
Dans jij mee?
Praktisch
-
Er zijn geen zitplaatsen, het publiek loopt doorheen de set.
-
There are no seats, the public walks around the set.
ENG
Movement of crowds on the streets in Europe was always deemed suspect, as the story about dance ‘crazes’ tells us. Yet ecstatic outbursts of relentless dancing, bodily jerks and convulsions, and uncontrollable gestures could spread and grow from one body to several hundreds pulsating in mass movement for days and months. As recurrent incidents over a long period from the medieval to modern times, the dancing manias attracted a host of explanations – from possession by evil spirits and curses of saints to neurological disturbances and the medical invention of hysteria. Contagion by imitation earned these outbreaks the suspicion of a dance ‘disease’ without a definite cause. Behind the dangerous image of public disorder lurked a body dancing to relieve itself from the stress of epidemics, natural disaster and poverty, a body dancing in dissent.
Evoking collective moments of dancing manias from the past, Mette Ingvartsen explores movement ecstasy within a social gathering in the aftermath of a pandemic. Her solo explodes the solitary confinement of 2020 with an intense mixture of unstoppable movements, incessant music and high-paced rhythms of words and chanting. A dance feast, a concert of spoken word poetry or a physical frenzy until exhaustion, this shape-shifting piece incites questions:
Can a dance hijack and reshuffle the social corpus of the public?
What is the need for excess and movement we might feel in our bodies today?
Are we ready to be high on life again?
… The sky will be dancing
The moon will be dancing
The planets will be dancing
The stars will be dancing…
Foto: Bárbara Jarque
