Justine Grillet

Het werk van Justine Grillet beweegt zich op het kruispunt waar beeldhouwkunst, performance, klank, ritueel en theater elkaar ontmoeten.

Het is geworteld in een overtuiging: dat het ultieme ritueel het bereiden en vervolgens opeten van voedsel is. In dat alledaagse en tegelijk magische gebaar, handen in deeg, vuur onder een pan, het moment waarop smaak het lichaam raakt, schuilt voor haar een houding van moderne hekserij. Geen duistere magie, maar een bezielde praktijk gericht op verbinding, transformatie en heling. Wat we eten, hoe we eten, met wie we eten: het zijn vormen van taal. Van zorg. Van poëzie.

Deze benadering van kunst als helend, zintuiglijk en bezield pad is ontstaan vanuit een liefde voor ambacht en materiaal. Als geboren en getogen Antwerpenaar vond Grillet haar artistieke fundament aan de Koninklijke Academie, waar ze zich onderdompelde in de wereld van de sculptuur. De nadruk lag op techniek, vorm, maken met de hand, een discipline die nog steeds als ruggengraat door haar praktijk loopt. Maar het was pas tijdens een uitwisseling in IJsland dat haar werk letterlijk begon te bewegen. Daar, in het rauwe landschap en de stilte (achtervolgd door trollen en vulkanen), vond ze de moed om stem en lichaam als volwaardige materialen te beschouwen. Daar begon haar verkenning van performance, niet als theatrale act, maar als vorm van aandacht. Als bezielde sculptuur.

Wat al deze werken verbindt, is een verlangen naar verwondering en gemeenschap. Daarom voelt ze zich steeds meer aangetrokken tot een eigenzinnig soort theater: een plaats waar lichamen en poppen samenkomen om een gedeeld moment van intensiteit, kwetsbaarheid en verbeelding mogelijk te maken.