Erwan Keravec & Guilhem Chatir

Guilhem Chatir is een Franse danser en choreograaf, gevestigd in Brussel. Zijn praktijk situeert zich binnen het domein van dans, op het snijvlak van choreografisch schrijven, radicale fysieke inzet en een nauwe dialoog met livemuziek. Hij studeerde aan het Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse in Parijs, waarna hij zijn studies voortzette aan P.A.R.T.S., de Brusselse school van Anne Teresa de Keersmaeker.

Als performer werkte Guilhem Chatir samen met tal van belangrijke figuren uit de hedendaagse danswereld. Hij danste bij Wim Vandekeybus, Akram Khan, Yoann Bourgeois, Boris Charmatz en Serge Aimé Coulibaly. Deze ervaringen binnen projecten van uiteenlopende esthetieken verrijkten zijn relatie tot het lichaam, de dramaturgie en het podium, en vormden zijn artistieke identiteit die gekenmerkt wordt door intensiteit, risico en precisie van beweging.

Naast zijn werk als performer ontwikkelde hij een eigen choreografische praktijk. In 2022 creëerde hij Vertiges, een solo in samenwerking met violist David Petrlik, die Partita nr. 2 in d-mineur van Johann Sebastian Bach uitvoert. Dit project vormde een fundamentele stap in zijn werk en bevestigde zijn interesse in de relatie tussen dans en livemuziek, alsook in lichamelijke toestanden die worden gevormd door vallen en momentum.

In 2025 creëerde hij Ni Ni Ya Mo Mo, een stuk voor drie dansers, dat in première ging in de Halles de Schaerbeek in Brussel. Met dit werk zet hij zijn onderzoek voort naar collectieve dynamieken, meervoudige identiteiten en culturele circulaties, in verbinding met zijn Frans-Marokkaanse identiteit.

Guilhem Chatir is van 2025 tot 2027 geassocieerd kunstenaar aan Concertgebouw Brugge. In december 2027 creëert hij een nieuw stuk voor 7 dansers en werkt hij samen met componist Luis Pestana.

Erwan Keravec is doedelzakspeler, componist en improvisator. Op zoek naar ongewone klanken en nieuwe manieren om zijn instrument te bespelen en te beluisteren, ver verwijderd van zijn oorspronkelijke culturele context, verkent hij geïmproviseerde muziek, vrije jazz en 'noise' jazz, en bouwt hij een repertoire op van hedendaagse muziek voor solo doedelzak, trio met solostem en met koor. Met een interesse in beweging en in contexten die gelinkt zijn aan heruitvinding, schrijft, speelt en improviseert hij ook voor dans.

Sinds 2007 zet hij zijn zoektocht voort naar een speelstijl die losgekoppeld is van zijn oorspronkelijke context, met de projecten Urban Pipes I (2007) en Urban Pipes II (2011). Om zijn intenties kracht bij te zetten, gaf hij componisten de opdracht solostukken voor het instrument te schrijven in het kader van de reeks Nu Piping (sinds 2011). Tot nu toe staat hij achter 19 werken van 17 componisten. Voor het kwartet SONNEURS gaf hij 12 stukken in opdracht. Dit onderzoek leidde tot IN C // 20 PIPERS (2022) en 8 PIPERS FOR PHILIP GLASS (2024).

In 2009 ontmoette hij de Baskische zanger Beñat Achiary, met wie hij Ametsa (2011) maakte. Hij werkt aan het repertoire voor VOX (sinds 2013), voor doedelzak en stem (sopraan en bariton), een programma dat hij verder uitbreidde in Extended VOX (2019) met Les Cris de Paris — een koor van 24 stemmen onder leiding van Geoffroy Jourdain — met 2 nieuwe opdrachten. Daarnaast regisseert hij momenteel Blind (2015), een stuk voor een geblinddoekt publiek, en leidt hij het project Revolutionary Birds (2015) met de Tunesische zanger Mounir Troudi en percussionist Wassim Halal. Op het meer vertrouwde terrein van experimentele muziek werkt hij samen met de Zweedse saxofonist Mats Gustafsson (Luft – 2015) en de Amerikaanse drummer Hamid Drake (2019). Hij vormde ook het trio White Sands met gitarist Julien Desprez en percussionist Will Guthrie (2019). Steeds vaker werkt hij ook in het domein van de choreografie, waarbij hij schrijft, optreedt en improviseert met Gaelle Bourges (Le Marin acéphale – 1999, Homothétie 949 – 2002, À mon seul désir – 2014, Conjurer la peur – 2017), Cécile Borne (Robes fanées – 2008), Boris Charmatz (Enfant – 2011), Emmanuelle Huynh (2015), Mickaël Phelippeau (membre fantôme – 2016), Alban Richard (Breathisdancing – 2017) en Jordí Gali (Anima – 2022).

ENG

Guilhem Chatir is a French dancer and choreographer, based in Brussels. His practice lies within the field of dance, at the intersection of choreographic writing, radical physical engagement, and a close dialogue with live music. He trained at the Conservatoire National Supérieur de Musique et de Danse in Paris, then continued his studies at P.A.R.T.S., the Brussels-based school of Anne Teresa de Keersmaeker. As a performer, Guilhem Chatir has collaborated with numerous major figures on the contemporary dance scene. He danced with Wim Vandekeybus, Akram Khan, Yoann Bourgeois, Boris Charmatz, and Serge Aimé Coulibaly. These experiences within projects of contrasting aesthetics have enriched his relationship to the body, dramaturgy and the stage, shaping his artistic identity marked by intensity, risk, and precision of movement. Alongside his work as a performer, he has developed his own choreographic practice. In 2022, he created Vertiges, a solo in collaboration with violinist David Petrlik, performing Johann Sebastian Bach’s Partita No. 2 in D minor. This project marked a foundational step in his work, affirming his interest in the relationship between dance and live music, as well as in bodily states shaped by falling and momentum. In 2025, he created Ni Ni Ya Mo Mo, a piece for three dancers, which premiered at the Halles de Schaerbeek in Brussels. Through this work, he continues his research into collective dynamics, plural identities, and cultural circulations, in connection with his Franco-Moroccan identity. Guilhem Chatir is an associate artist at Concertgebouw Bruges (BE) from 2025 to 2027. In December 2027 he will create a new piece for 7 dancers and will collaborate with the composer Luis Pestana.

Erwan Keravec is a highland bagpiper, composer and improviser. In seeking out the more unusual sounds, and ways of playing and listening to his instrument, far from its original cultural setting, he is exploring improvised music, free and ‘noise’ jazz, and establishing a repertoire of contemporary music for solo pipes, trio with solo voice and with choir. With an interest in movement and in settings associated with reinvention, he also writes, plays and improvises for dance.
Since 2007, he has pursued his quest for a style of piping that's removed from its original setting, with the projects Urban Pipes I (2007) and Urban Pipes II (2011). To make his intentions clear, he commissioned composers to write solo pieces for the instrument as part of the Nu Piping series (since 2011). So far, he has been behind 19 works by 17 composers. For the quartet SONNEURS, he commissioned 12 pieces. This research will lead to IN C // 20 PIPERS (2022) and 8 PIPERS FOR PHILIP GLASS (2024).
In 2009, he met Basque singer Beñat Achiary, with whom he made Ametsa (2011). He has been working on the repertoire for VOX (since 2013), for bagpipes and voice (soprano and baritone). Programme which he'll further expand in Extended VOX (2019) with Les Cris de Paris – a 24-piece choir led by Geoffroy Jourdain – featuring 2 commissions. He is also currently staging Blind (2015), a piece a blindfolded audience, and leads the Revolutionary Birds project (2015) with Tunisian singer Mounir Troudi and percussionist Wassim Halal. In the more familiar territory of experimental music, he is collaborating with Swedish saxophonist Mats Gustafsson (Luft – 2015) and the American drummer Hamid Drake (2019). He has also formed the trio White Sands with guitarist Julien Desprez and percussionist Will Guthrie (2019). He's collaborating increasingly in the field of choreography by writing, performing and improvising with Gaelle Bourges (Le Marin acéphale – 199, Homothétie 949 – 2002, À mon seul désir – 2014, Conjurer la peur – 2017), Cécile Borne (Robes fanées – 2008), Boris Charmatz (Enfant – 2011), Emmanuelle Huynh (2015), Mickaël Phelippeau (membre fantôme – 2016), Alban Richard (Breathisdancing – 2017), Jordí Gali (Anima – 2022).